Kruisheer Roger Janssen wordt door bisschop Patrick Hoogmartens benoemd als pastoor-moderator van de pastorale eenheid HH. Harlindis en Relindis Maaseik, in samenwerking met parochieassistente Zr. Isabelle Dufaux van de Geestelijke familie Het Werk en met het team van de pastorale eenheid.

Diaken Jos Vancleef had al langer de wens uitgedrukt zijn actieve diakentaak af te bouwen. Hij zou deze in gelijke tred met deken Michel Housen stopzetten einde dit werkjaar. Het overlijden van Michel heeft hierover anders beslist. Jos heeft samen met de medewerkers in grote trouw het werk van Michel overgenomen maar acht nu het ogenblik gekomen om bij deze nieuwe start niet meer in te stappen. Het wordt dan ook onmiddellijk duidelijk dat er met de pastorale eenheid en Heppeneert samen naar pastorale draagkracht moet worden gekeken.

Jarenlang heeft een diocesaan verhaal geklonken naast – her en der – religieuze aanwezigheid in allerhande pastoraal, soms ook in de parochiepastoraal. Dat kenden we ook zo in Maaseik. Maar met het plotse afscheid van deken Michel – en dat zou aan het einde van dit werkjaar niet anders geweest zijn  –  is dit verhaal in een ander perspectief gekomen.

Er zijn twee dromen aan het samenkomen. Ingegeven – laat ons eerlijk zijn – door enige armoede en gebrek vanuit de nijpende vraag naar priesters in actieve dienst, zijn deze beide dromen ook ontstaan vanuit de ‘tekenen van de tijd’, waarin de Heer ons iets wil vertellen.

In de armoede die ook zij kennen, verlangen de Kruisheren hun aanwezigheid te bestendigen in Maaseik, samen met Hannut de enige overgebleven locatie van de historische stichting van hun Orde in het bisdom Luik, in de stad Hoei. Zij voelen maar al te goed aan dat hun pastorale zending – naast het contemplatieve bestaan, het andere deel van een tweeluik – niet langer toekomst heeft en zuurstof krijgt vanuit het onderwijs. Des te meer groeit het verlangen naar een pastorale zending met toekomst in de lokale Kerkgemeenschap van de parochies.

De bisschop van zijn kant verlangt ook vanuit de armoede een maximale benutting van de pastorale krachten die ter beschikking zijn, en voelt het potentieel aan van de Kruisheren en hun droom voor de toekomst. En zo is de idee gegroeid van de verbinding, heel uitdrukkelijk, tussen de territoriale pastoraal en de aanwezigheid van de Kruisheren.

Een Kruisherengemeenschap die op termijn verjongd en internationaler kan worden vanuit de dynamiek en de hoop die deze verbinding met de pastorale eenheid HH. Harlindis en Relindis mag opwekken. Naast pater Roger, zelf vice-provinciaal en ‘historicus’ van de Orde, staat de gemeenschap (waarvan hij rector is) en de provinciale overste pater Peter Snijkers, en – zo wordt gehoopt – in de toekomst ook de mogelijke aanwezigheid van een Congolese medekruisheer… Anderzijds een pastorale eenheid die sinds mensenheugenis een diocesane priester als pastoor en deken heeft gekend en nu geroepen wordt het religieuze perspectief en de spirit van het heilig Kruis in hun werking mee te nemen en vrucht te laten dragen. Trouwens, Maaseik mag overigens terugblikken op verschillende Kruisheren die als onderpastoor in de stad, zelf of als pastoor in de omgeving het beste van zichzelf hebben gegeven – inclusief de oude banden met Heppeneert en Elen.

Deze nieuwe verbinding vraagt engagement voor en zich toevertrouwen aan elkaar, als mensen onderling en gezamenlijk in een pastoraal project voor de toekomst, te midden van heel concrete uitdagingen die met deze keuze nauw samenhangen. De keuze van deze benoeming is immers mee bepalend voor de komende jaren, inzake priesterbezetting van de pastorale eenheden in het nieuwe dekenaat. Tegelijkertijd kan deze keuze ook nieuw zicht bieden op het toekomstig gebruik van de kerken en het kerkenbeleidsplan. Het vraagt ook wederzijds vertrouwen en engagement naar pater Roger toe en zijn terechte vraag en zorg om zijn visuele handicap. Zijn ‘kunnen’ valt hiermee niet samen, alleen moet hij hierin gewoon erkend en geholpen worden, met opstapjes en vooral met verplaatsingen van en naar… Niet vanzelfsprekend, maar wel onontbeerlijk.

We danken het team van de pastorale eenheid en de benoemde medewerkers alsook de priesters en emeriti van de buurteenheden en het dekenaat. Ze hebben allen samen de tussentijd sinds het overlijden van deken Michel Housen gedragen en verder aan de gemeenschap gebouwd.  We danken ook pater Roger Janssen, pater provinciaal Peter en de Kruisherengemeenschap voor het delen van hun open blik op de toekomst en voor het concrete, ook voor hen niet vanzelfsprekende engagement.

Deze benoeming gaat officieel in op 28 november 2020. Zo is er tijd voor communicatie, noodgedwongen via mail en ook via Kerk en Leven. Zo is er tijd voor de noodzakelijke ontmoeting ter kennismaking en voor praktische schikkingen.

We bidden dat deze nieuwe start vruchtbaar mag zijn voor het pastorale project, morgen en overmorgen. Dit alles begint nu op een ongewone wijze, midden in een maatschappelijke en liturgische Lock-down. We weten niet wat dit na 13 december zal zijn, we weten wel dat we inmiddels de Advent op weg naar Kerstmis instappen, de tijd dat we de toekomst van de Heer mogen verwachten. God verbindt zich als kleine mens met de mensen. Uit dit schamele teken ontstaat de oneindige reikwijdte van heil en universele broederlijkheid in Christus. Het volk Gods onderweg, in de pastorale eenheid en in de gemeenschap van de Kruisheren, mag hoopvol en verwachtend uitzien naar deze toekomst van de Heer.

05 november 2020

Karel D’Huys, vicaris-generaal

 

 

 

What do you want to do ?

New mail